��oj 520   02.05.2017
прва страница линкови контакт
Најнов број
Импресум
Маркетинг
Архива
Пребарај
Русија не можеше да развие демократски федерализам и затоа се врати на идејата за империјална држава. Паралелно на неа во старите времиња постоеше една Америка која си беше доволна самата на себе
Следниот чекор во еволуцијата: човекот станува Бог, секреатор. Тргнавме во вселената и можеме да влијаеме на гените. Но, дали ќе бидеме во можност да се справиме со создавање на натчовекот? Наскоро би можеле да посакаме да создадеме суштества кои преку моќта на умот ќе ја движат вештачката реалност и неа ќе ја менуваат преку нивните тела и умови согласно на желбите", вели Харари, авторот на двата бестселери "Сапиенс" и "Хомо деус"

МОЖНА ЛИ Е АМЕРИКА ОД ПРЕД ВУДРО ВИЛСОН? (2)

Русија не можеше да развие демократски федерализам и затоа се врати на идејата за империјална држава. Паралелно на неа во старите времиња постоеше една Америка која си беше доволна самата на себе

ОГНЕН МИНЧЕВ

Мисијата на Русија според идеологот кој влијае на Путин - Александар Дугин е да го спаси светот од Запад и неговата (пост) модерност. Во името на што? Во името на прославата на традиционализмот. За самиот Дугин враќањето во ерата пред Иван Грозни е не само пожелна, туку и можна. Моќната нео-евроазиската утопија е ретрограден идеолошки проект на човек, чиј сопствен живот е трогателен за јавните идеали. Дугин и припаѓа на архаичната православна секта на старообрјадници - староверци. Утопија на древното руско минато е идеалот за руско - великоимперската и моќна иднина. "Должност на евразиецот е" - вели Дугин е - "кога ќе стане наутро, прво да плукаат на Запад ..."

Ништо во човечкото размислување не е доволно чудно за да нема право да постои. Вјерујто на Дугин се вклопува природно во поголемиот бран на идеен и вредносен фундаментализам. Најинтересен проблем е зошто прагматичен и бескрупулозните наследници на КГБ се вклопува во етроградната утопија на Дугин која е е ден вид на упатство за Америка и светот и, особено, со очевиднои посакуваниот крај на претседателските избори со доаѓањето на Доналд Трамп во Белата куќа?!

Овој текст го открива начинот на размислување и светоглед на високиот идеолог на нео-евразијстгвото - А. Дугин - е појасна отколку огромните по обем книги, објавени од него пред тоа. Тезата за идеологијата како илузорна свест беше прашање користено од воведувањето на марксизмот-ленинизмот, за обичните маси да помислат дека тоа се однесува и за "најпрогресивните идеологија". Дугин дипломирал на МГУ од таа ера, но си дозволил да ја заборави - во суштина - оваа теза. Неговата проценка за Доналд Трамп и "мочуриштето" покажува до кој степен идеолошкиот гуру А. Дугин живее во "кулата од слонова коска" на сопственото илузорна идеолошка самосвест. Дугин констатира дека "мочуриштето пресушило за Трамп", бидејќи со бомбардирањето на аеродромот на Асад го принудија да го наруши неговиот предизборен договор со "добрата стара Америка, изолационистичка и конзервативна", која се очекува својот претседател да се грижи за "America first" и да не се меша во светски настани, кои не влијаат директно. (Грижата за овие настани ќе ја преземе Москва - ќе се жртва ...)

Оваа носталгија по Америка "пред Вудроу Вилсон" не е заштитен знак само на Дугин. Тој само ја продолжува целата советска - потоа руска - државна идеологија по Втората светска војна, која е изградена врз главната стратешка цел на империјата: САД да се повлечат повторно отаде Атлантикот, за да може Москва да се среди континенталните прилики и да раководи со геостратешкиот потенцијал на стара Европа. Развојот на една личност - како и на едно општество, на една страна во времето надредениот нови слоеви на идентитет и реалност. "Добрата стара Америка" од ерата на изолационизмот во извесна смисла неспорно постои и гласа за Трамп во 2016 година. Но таа е историски слој, кој одамна не може да одредува насоката во која земјата оди напред. Потенцијалот на оваа "стара Америка" е доволен за да наметне коректив на премногу брзите и болни промени кои "новата Америка" понекогаш ги презема. Што се случи со изборот на Доналд Трамп. Овие елементарни за социјалната сознание вистини по еден чудни мисловен механизам остануваат неразбулена тајна за инаку моќниот интелект на нео-евроазискиот идеолог Дугин. Зошто очигледно невозможното - враќањето на "старата Америка" - станува возможно во главите и убедувањето на Дугин? Во неговата филозофија на историјата транзицијата на светот од традиционално општество кон модерната ера е процес што се карактеризира само кај западната цивилизација, која сака да ја имплантира модерноста - и следната постмодерност - како тумор во социјалната ткиво на останатиот свет, вклучувајќи ја и Русија. Мисијата на Русија според Дугин е е да го спаси светот од Запад и неговата (пост) модерноста. Во името на што? Во името на прославата на традиционализмот. Ништо во човечкото размислување не е доволно чудно за да нема право да постои.

Денешна Русија се однесува кон своите западни соседи на еден сосема несоодветен начин. Тоа е најмногу евидентно во Украина, во 2008 година а беше очигледно во Грузија и така, како што стојат работите, тоа нема да бидат единствените преседани. Русија повторно ќе покаже дека таа не е обврзана да ги почитува овие правила, кои се задолжителни за сите други во меѓународната заедница.

Во деценијата по крајот на Советскиот Сојуз, Русија имаше пред себе три можни патеки на развој.

Првиот беше да се преконституира, да се преизгради како една моќна и голема национална држава.

На местото на уништена советска империја да се појави серија на нови национални држави, така како што се случува во остатокот од светот во претходните 100-150 години.

Русија направи обиди да се конституира како национална држава во 90-тите години. Но тоа се покажа исклучително тешко поради следниве причини:

- прво - огромната географска растегливост на 9 или 10 временски зони;

- второ - етничка разновидност;

- и трето - недостатокот на реален потенцијал за национална интеграција на овој простор во една единствена национална држава.

Втората можност пред Русија беше да се изгради како демократска федерација. Нагласувам - демократска, бидејќи нема успешни федерации кои не биле демократски. Имаше Советски Сојуз, имаше федерација Југославија, имаше и други федерации, изградени врз претпоставката за федерализам, но авторитарен федерализам, кои пропаднаа. Демократското уредувње е предуслов за успешен федерализам - како во САД, Бразил, Швајцарија.

Можеше ли Русија да оствари еден таков демократски федерализам?


(продолжува во следниот број)