��oj 518   18.04.2017
прва страница линкови контакт
Најнов број
Импресум
Маркетинг
Архива
Пребарај
Следниот чекор во еволуцијата: човекот станува Бог, секреатор. Тргнавме во вселената и можеме да влијаеме на гените. Но, дали ќе бидеме во можност да се справиме со создавање на натчовекот?
Развојот на настаните на меѓународна сцена го врати рамп кон старите "проверени шеми" во односите со Истокот - како оној на Пациикот, така иво односите со Русија. Путин призна дека односите со САД биле подобри пред Трамповото доаѓање во Белата куќа?!

АРХЕОЛОГИЈА: РЕКОНСТРУКЦИЈА НА МЕРМЕРНАТА ПЛОЧА НА ХРИСТОВИОТ ГРОБ ВО ЕРУСАЛИМ

Од аспект на археологијата секако еден настан во минатата година привлече внимание. Не толку заради сложеноста на преземените дејствија, колку заради целата атмосфера која сугерира мистичност при отворањето на објектот кој се нарекува Исусов гроб

Во октомври минатата година една помала група на стручњаци ја отвори горната мермерна плоча која го покрива местото кое се нарекува Исусов гроб во внатрешноста на Црквата на Исусовиот гроб (базилика). Откриена е деградација на долната плоча, онаа на која според евангелистите лежело телото на распнатиот Исус. Истражувачите практично го отвориле гробот кој е последен пат обработуван во постојната форма во 1555 година. Според археологот Фредрик Иберт од National Geographic Society, на таа површина има уште многу за истражување, но, во крајна линија, научниците беа во можност да ја видат оригиналниот површината на каменот, каде што, според традицијата, лежело телото на Исус Христос.

МЕРМЕРЕН КОВЧЕГ Она што се нарекува Исусов гроб е мермерен ковчег затворен во рамките на aedicule (Edicule) - капела во рамките на Црквата на Исусовиот гроб направени од жолто розов мермер. Сегашната Edicule која личи на црква во црква за лаиците, не враќа во годините 1809-1810 кога таа е обликувана од страна на проектантот - грчкиот архитект, Никола Комин. Реставраторски работи на малиот тим ги водела Антониа Марополо од Националниот технички универзитет во Атина, експерт во областа на заштита на спомениците и градежни материјали (со неа имаше интервју во скопски Дневник).

Многумина очекуваа со отворањето на гробницата да се најдат нови докази од страна на археолозите, по оние што Елена, мајката на царот Константин, одлучила да ги прифати за точни по истражување на Ерусалим, утврдувајќи ја постојната гробница како гроб на Христос, три века по денот кој се смета за ден на воксреснувањето.

Да се поотсетиме дека идната светица - Света Елена (Елена, Флавија Јулија Август) - мајката на Константин I, кој владеел со Римската империја 306-337 во година од нашата ера, била посветена на тоа да најде и сочува се што може од она што би било реликвија на постоењето на Исус. Се верува дека за време на нејзината аџилак, таа проценила дека го нашла местото кое е потоа наречено Светиот Гроб, заедно со наводно вистинскиот крст и други христијански реликвии.



САМО 60 ЧАСА Екипата која требала да работи на реставрацијата имала време од само 60 часа, истражувачите имаа можност да го испитаат најсветото место во христијанството.

Гробниците на месните Евреи од она време (30 година од наша ера) биле ископани пештери во варовник. Гробот што поклоникот на Исусовото учење - Јосиф од Ариматеа го ископал во карпите за себе а го дал на роднините на Исус, да го користат, вообичаено имал издлабена имитација на кревет (посмртна постела) а од надворешниот свет била изолирана со поставен камен. Бидејќи се работело за гробница од варовник, оние кои оделе на аџилак ваделе делови од пештерата и тоа ја девастирало, па се преминало на нејзино обложување со поцврст материјал (мермер)

Од 1555 година, а можеби и некој век порано (!), т.н. погребна постела од мермер веќе била поставена.

Мермерната горна плоча била повторно отворена на 26 октомври, ноќта, по што е пристапено на почетна инспекција од страна на тим на заштитата од Националниот технички универзитет во Атина. Се покажало дека постелата има двојна плоча - првата од мермер, која всушност случела за заштита а подолу била првобитната, направена од варовник. На неа имало врежан крст и таа е оставена со истиот материјал и ништо и порано и сега не е додавано - се ценела дека таа плоча и треба да остане каква што била.

"Јас бев апсолутно изненаден. Колената ми се тресеа малку, бидејќи јас не го очекував ова", изјави Фредерик Ибер од National Geographic е археолог во престој. "Ние не можеме да кажеме 100 отсто, но се чини дека видовме видлив доказ дека локацијата на гробот не е променета во текот на времето, нешто за што научниците и историчарите се прашувале со децении."

ОРИГИНАЛЕН ВАРОВНИК Освен тоа, истражувачите го потврдија постоењето на оригиналниот варовник на пештерата кои требале да бидат споени со ѕидови во рамките на објектот изграден во 19-от век - Edicule, или потоа храмот, кој ја наткрилува гробницата. Прозорецот е намален во јужниот дел од внатрешноста на храмот, за да се изложи на еден од ѕидовите на пештерата.

"Ова е Светиот камен кој е почитуван со векови, но само сега, всушност, може да се види", тврди главен научен супервизор, професорката Антонија Морополо, кој е задолжена за конзервација и реставрација на Edicule.

Дали ова навистина е гробот на Исус Христос?

И покрај тоа што е археолошки невозможно да се каже дека гробот што неодамна е реставриран во рамките на Црквата на Светиот гроб е гробница на Евреинот познат како Исус од Назарет, постојат индиректни докази кои сугерираат дека идентификацијата на позицијата од страна на претставниците на римската цар Константин околу 300 години подоцна може да биде разумна проценка.

Најраните проценки на погребување на Исус дошло од канонските евангелија, првите четири книги на Новиот Завет, за кои се верува дека биле напишани многу децении после Христовото распетие околу 30-та година од нашата ера. Иако постојат разлики во деталите, белешките постојано опишуваат како Христос бил погребан во една карпа, кој припаѓал на Јосиф од Ариматеја, богат еврејски следбеник на Исус.

Археолозите идентификуванле повеќе од илјада такви семејни или поединечни гробници во областа околу Ерусалим, вели археологот и стипендистката на National Geographic Џоди Магнес. Секој еден од овие семејни гробници се состои од еден или повеќе гробни места со долги ниши кои ги делеле страните на карпата, за да се приспособат на должината на индивидуални тела.

"Сето ова е сосема во согласност со она што го знаеме за тоа како богатите Евреи се ослободувале од своите мртви во времето на Исус", вели Магнес. "Ова не е, се разбира, доказ дека тука е некој конкретно погребан, туку дека евангелистите јасно ги знаеле местата и начинот на погребувањето во тоа веме".

ТРАДИЦИЈА Еврејската традиција забранувала погребување во рамките на ѕидовите на еден град, и евангелијата кажуваат дека Исус бил погребан надвор од Ерусалим, во близина на местото на неговото распнување на Голгота (име кое значи "Череп", соодветно на тоа што наоколу имало илјадници остатоци од тела на претходно распнуваните) односно Калварија. Ова бил фактички напуштен каменолом.Неколку години по погребот се вели дека се случило ѕидовите на Ерусалим да се прошират, со што Голгота и местото на погребувањето станале дел од градот.

Кога претставниците на Константин пристигнале во Ерусалим околу 325 од н.е. за да го лоцират гробот, ним им бил посочен храмот изграден од страна на римскиот император Адријан, околу 200 години порано. Историските извори укажуваат на тоа дека Адријан иградил храм намерно врз гробот Исус за да се покаже доминација на римската државна религија на местото почитувано од страна на христијаните.

Според Евсевиј, епископ на Цезарија (Кесарија), римскиот храм бил потоа урнат и се вршени ископувања под него за да се открие гробницата. На врвот на најдената пештерата бил изграден нов храм во форма на маузелеј и наречен бил Анастасиос (воскреснување, нов живот), каде верниците иразувале почит. Ама тој објект целосно бил уништен од страна на Персијаните во седмиот век. Потоа истиот е уништен во 1009 година од калифот Хакем.

Ископувањата во внатрешноста на црквата на Светиот Гроб во текот на 20 век откриле остатоци од она што се верува дека е храм, односно дека ѕидовите се од времето на Адријан, направени на местото на црквата на царот Константин. Археолозите документираат дека се тие направени на првобитен антички варовник и каменолом, а најмалку половина дузина други камени гробници се на тој терен.

Присуството на други гробници на овој период е важен археолошки доказ, според Магнес. "Она што го покажуваат е дека, всушност, оваа област била еврејски гробишта, свевремено надвор од ѕидовите на Ерусалим, односно во времето на Исус".

Реставрацијата на Едикулите продолжува.